سن شناسنامهاي نميتواند تعيينگر زمان ازدواج باشد
رئيس سازمان نظام روانشناسي كشور گفت
سن شناسنامهاي نميتواند تعيينگر زمان ازدواج باشد
سن شناسنامهاي نميتواند تعيينگر زمان ازدواج باشد، بلكه مهم احراز ويژگيهاي ازدواج مانند سلامت و بهداشت روان، تعادل شخصيت، رشد عقلاني، تعهد و مسئوليتپذيري اجتماعي است اما در جامعه امروز سن ازدواج بايد بالاتر از 19 سال باشد.
غلامعلي افروز بهداشت و درمان فارس اظهار داشت: خلقت الهي بر زوجيت استوار است و همه پديدههاي الهي زوج آفريده ميشوند، جز ذات احد اقدس خداوندي كه صمد است و در تقدير همه موجودات، به ويژه انسانها زوج و كفوي متصور است و شايسته است كه همه انسانها در اولين فرصت مطلوب زوج خود را برگزينند.
وي افزود: بديهي است هر كس خود عمداً با اصل زوجيت مخالفت ورزد و از ازدواج گريزان باشد، همواره با اضطراب و نگراني و دغدغه خاصر مواجه خواهد شد، چرا كه هدف اصلي ازدواج رسيدن به آرامش، كمال و فلاح است.
افروز تصريح كرد: همسر گزيني مهمترين انتخاب حيات آدمي است به طوري كه در فرهنگ و ارزشهاي والاي اسلامي هر انساني كه مرحله بلوغ جنسي را تجربه مينمايد و به كفايتهاي شخصي، بلوغ فكري و سلامت و بهداشت رواني نايل ميشود و با بهرهمندي از تفكر عقلاني و استدلال منطقي، تعهد و مسئوليتپذيري اجتماعي را احراز مينمايد، شايسته ازدواج است و در اين رهگذر عوامل اقتصادي و مسائل شغلي و حرفهاي نميتواند عامل بازدارنده ازدواج باشد.
اين متخصص روانشناسي ادامه داد: لازمه ازدواج، سلامت و بهداشت روان، تعادل شخصيت، رشد عقلاني، تعهد و مسئوليتپذيري اجتماعي است و نه صرف قدرت اقتصادي و اشتغال حرفهاي به عبارت ديگر اصل ازدواج، مستقل از مساله تشكيل خانواده و زندگي مجزا و مستقل و فرزندآوري است.
وي خاطرنشان كرد: صرف سن شناسنامهاي تعيينگر زمان ازدواج نميتواند باشد، بلكه مهم احراز ويژگيهاي فوق است و البته به مجموعه عواملي هم چون سن، هوش، استعداد، تحصيلات، تربيت خانوادگي و محيط اجتماعي فرد بستگي دارد.
افروز گفت: بسيار بعيد به نظر ميرسد كه در جامعه كنوني و با توجه به پيچيدگيهاي اجتماعي، سن ازدواج و فرزندآوري براي خانمها و آقايان، قبل از هجده يا نوزده سالگي مطلوب باشد. لذا بدون ترديد احراز ويژگيها، قابليتها و كفايتها مورد نظر براي برخي از داوطلبان ازدواج نيازمد رشد عقلاني و پختگي اجتماعي بيشتري است و اين امر سنين بالاتري را ميطلبد.
رئيس سازمان نظام روانشناسي كشور خاطرنشان كرد: در نهايت اگر فردي از سلامت روان و رشد عقلاني، كفايتهاي شخصي، تعهد و مسئوليتپذيري جدي برخوردار است، هيچ مانعي براي ازدواج ايشان نميتواند مطرح باشد لذا ممكن است فردي در 21 سالگي اين ويژگيها را احراز نموده و فرد ديگري در 25 سالگي يا بالاتر بتواند واجد اين ويژگي ها باشد و بعضي نيز شايد به لحاظ عدم تعادل رواني و يا عقبماندگي ذهني هرگز واجد شرايط ازدواج نباشند.
حسين سعيدي سردفتر ازدواج و طلاق