ازدواج و  طلاق  (سردفتر )

آنچه در پی خواهد آمد نظر و پیشنهاد پدریست 65ساله دارای تنها 3 فرزند دختر و شدیداً گله مند و معترض به پدیده به اصطلاح کارگران جنسی در جامعه وگسترش روزافزون هتک حرمت و تعرض به نوامیسمان در کوچه و خیابان های کشور اسلامیمان که باید از هر نظر الگوی جهان باشد و به راستی که با داشتن ذخایر عظیم تاریخی، فرهنگی، معنوی، اعتقادی، مادی و انسانی فرزانه و دانشمند قطعاً می تواند.

به کرات در رسانه های رسمی و مطبوعات کشور شاهد انتشار آمار و ارقام نگران کننده گسترش بیماری مهلک ایدز و اعلام نقطه نظرات گوناگون پیرامون این موضوع می باشیم؛ به ویژه اینکه اخیراً برخی مسئولان محترم از احتمال فوران آتش فشان ایدز در کشور ابراز نگرانی نموده و هشدار داده اند. تردیدی نیست نگاه غیر مسئولانه و سطحی به این معضل مهم بدان می ماند که خدای ناکرده تنها برای رفع مسئولیت و تزریق مسکن به کالبد جامعه، هر از چند گاهی فانوس به دست در پی پروفسور برنارد دیگری برای جراحی غده رو به رشد سرطانی جامعه بگردیم.

مستحضرید در آن زمان پرفسور برنارد علی رغم مخالفت برخی که آن را جنایت و دخالت در امر خالق می پنداشتند، مصمم و استوار پیوند قلب را با موفقیت انجام داده و مخالفان را مبهوت و با استقبال جهانی که در سفرهایش از ایشان شد، جهانیان را به تحسین وا داشت. نتیجه جسارت پروفسور این شد که امروزه سر هر کوچه و برزنی کلینیک پیوند قلب تأسیس شده است و مردم خاص و عام بی تفاوت از کنارش عبور می نمایند.

آیا شفاف سازی و عمومی نمودن متعه (ازدواج موقت) و تثبیت آن در جامعه مشابه همان نتیجه کار پروفسور نخواهد شد؟
حال آنکه خورشید فروزان اسلام، قرآن مجید و سنت الهی حضرت محمد (ص) متعه را که مهر تأیید فقه شیعه نیز بر پیشانی خود دارد، در اختیار دارند.
وقتی بدانیم که ازدواج موقت شرایطی دارد و ائمه(ع) با قبیح دانستن ازدواج موقت برای مردانی که همسران دائم دارند و مانعی در مسائل زناشویی ندارند، آن را از صورت جولانگاه شهوت مردان خارج کرده‌اند؛ شاید بهتر بتوانیم به ضرورت وجودی آن فکر کنیم. چیزی که مسلم است این است که حذف کامل یک قانون شرعی، به دلیل احتمال سوء استفاده بعضی فرصت‌طلب‌های شهوت‌ران، معقول نیست.

در حال حاضر که فاصله زمانی بلوغ جسمی فرد تا زمانی که آماده پذیرش مسئولیت ازدواج یا تشکیل یک خانواده باشد، خیلی زیاد است؛ برای رفع نیازهای عاطفی و جسمی دختران و پسران چه باید کرد؟ آیا باید اجازه داد که با بی‌قیدی تمام در سطح جامعه،کوچه، خیابان‌ها و پارک‌ها به دنبال رفع این نیاز باشند؟ و آیا اصولاً با به رسمیت شناختن این بی‌بند و باری‌ها، نیازهای غریزی، جسمی و خصوصاً نیازهای عاطفی و روحی آن‌ها ارضا می‌شود و به آرامش می‌رسند؟ یا شاید هم به عقیده برخی، بشود از آن ها خواست که در تمام این سال‌ها «تقوا و رهبانیت» پیشه کنند؟
فرق ازدواج موقت با شهوت‌رانی‌های لجام‌گسیخته و هر شب با شخصی خوابیدن، در نگاه عقلایی و جدی‌تر به این مسأله،به عنوان یک «ازدواج» است:
"فما استمتعتم به منهن فاتوهن اجورهن فریضه و لا جناح علیکم فیما تراضیتم به من بعد الفریضه"
قرآن کریم.سوره ی نساء.آیه ی ۲۴
از زنان، آن کسانی که شما از آنان برای مدتی معین تمتع می برید، واجب است مهرشان را بدهید.

تنها کافیست در جامعه نسبت به متعه فرهنگ سازی عمومی و شفاف شود؛ به ویژه با عنایت به اینکه نرخ سنی کشور ما پایین و جوان است و به هر دلیلی مشکلات عدیده ای بر سر راه ازدواج دائم اکثر جوانان وجود دارد و متأسفانه در ارتباط با موضوع این بحث پیشرفت تکنولوژی و به تبع دسترسی آسان جوانان به دنیای مجازی و فرهنگ غرب نیز مزید بر علت شده و دائماً باعث تحریک غرایض جنسی می شود که از رهگذر آن شاهد لجام گسیختگی و نافرمانی اکثراً غیر ارادی جوانان و تعرض مجرمانه ایشان به نوامیسمان در جامعه هستیم.

در همین