با ورود فضای مجازی ساختار خانواده‌ها به‌سوی فردگرایی پیش می‌رود.
همه ما به دنبال راهکاری برای برون‌رفت از این وضعیت هستیم.

 ما تلاش داریم رویکرد ما نه ‌تنها درمان‌گر و به شکل یک مسکن، بلکه بیشتر رویکردی سلامت‌نگر و پیشگیرانه باشد.

 ما اعتقادی به مبحث فروپاشی خانواده در ایران نداریم و خانواده‌ها همچنان هسته و قوام اصلی اجتماعی را به خود اختصاص می‌دهند،  به‌جای پنهان‌کاری و سرپوش گذاشتن بر حقایق موجود، پرداختن و صحبت کردن درباره آسیب‌های اجتماعی سبب جلب مشارکت عمومی می‌شود.
 بسیاری از این آسیب‌های اجتماعی چندوجهی هستند و نمی‌توان با یک راهکار منفرد و ثابت ‌قدم‌های قاطعی در رفع آن‌ها برداشت.

اعتیاد عامل ۵۵ درصد از موارد طلاق در سال‌های گذشته بوده و فقر اقتصادی نیز متأسفانه زمینه دیگری در این مورد بوده است  ظهور فضای مجازی و دو فضایی شدن خانواده‌ها را می‌باید به‌صورت جدی در نظر گرفت.

 با ورود فضای مجازی ساختار خانواده‌ها به‌سوی فردگرایی پیش می‌رود.

 روند صعودی آسیب‌های اجتماعی بیانگر این است که سیاست خاصی در دستور کار دولت‌های گذشته در این زمینه وجود نداشته است و متأسفانه بیشتر تماشاچی این وضعیت بوده‌اند.


 در برنامه ششم اطلس وضعیت زنان و خانواده را به‌صورت نقطه‌به‌نقطه به دست آورده‌ایم و سعی داریم تا برنامه‌ای متناسب با فرهنگ‌های بومی هر نقطه از کشور بر رفع آسیب‌های اجتماعی پیاده‌سازی کنیم.

 تلاش می‌کنیم تا از موازی‌کاری در حوزه خانواده نظیر آسیب‌های اجتماعی و زنان سرپرست خانوار پرهیز شود.

 الزامی بودن آموزش قبل از ازدواج، بیمه مشاوره خانواده، توانمندسازی تک‌تک اعضای خانواده و نه‌تنها زنان و هم‌چنین مبحث وکیل خانواده را از دیگر راهکارهای بهبود وضعیت بهداشت روانی و اجتماعی جامعه و تحکیم بنیان خانواده برشمرد.