صفات همسر خوب / ایمان و دینداری
مال و جان همسرش دفاع کند و با رعایت ضوابط و مقررات و اخلاق اسلامى کانون خانواده را گرم و باصفا گرداند و در تعلیم و تربیت صحیح فرزندانش سعى و کوشش کند. به همین جهت در احادیث، دیندارى در رأس مزایاى گزینش همسر قرار گرفته است.
حضرت صادق علیه السلام فرمود: «اگر مرد با زنى براى جمال یا مالش ازدواج کند به همین امر واگذار مى شود ولى اگر براى دیندار بودن با او ازدواج کند خدا مال و جمال را نیز نصیبش مى گرداند.»(۱)
رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: «هرکس با زنى فقط براى جمالش ازدواج کند به مطلوب خود نخواهد رسید و هرکس فقط براى مال ازدواج کند خدا او را به همین امر واگذار مى نماید. پس شما به خواستگارى زنى بروید که دیندار باشد.»(۲)
پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله فرمود: «هرکس با زنى براى مالش ازدواج کند خدا او را به همین امر واگذار مى نماید و هرکس که براى جمالش ازدواج کند به چیزى مى رسد که از آن کراهت دارد و هرکس که براى دیندارى ازدواج کند خدا هر سه را برایش جمع مى کند.»(۳)
مردى خدمت رسول خدا صلى الله علیه و آله رسید تا در امر ازدواج با او مشورت کند، رسول خدا فرمود: با زن دیندار ازدواج کن تا خدا به زندگى تو برکت دهد.»(۴)
بنابراین، کسانى که درصدد انتخاب همسرند به ویژه افراد دیندار، باید ایمان و دیندارى را شرط ضرورى محسوب بدارند و براى یافتن آن، کمال سعى و جدیت را به عمل آورند. والدین پسر و دختر نیز باید در انتخاب همسر براى فرزندان خود موضوع ایمان و دیانت و تقیّد به ضوابط و مقررات شریعت را یک شرط اساسى بدانند و در یافتنِ چنین فردى به پسر و دخترشان کمک نمایند.
در این جا ممکن است کسى به سخنان گذشته خرده بگیرد و بگوید: دیندارى را نمىتوان مزیت به حساب آورد، زیرا ما افرادى را مى بینیم که دیندار یعنى اهل مسجد و نماز و روزه و زیارت و توسل و دعا هستند ولى با همسرشان رفتار خوبى ندارند، برعکس افراد دیگرى را هم سراغ داریم که معروف به دیندارى نیستند ولى رفتارشان با خانواده خوب است، براى حل این شبهه ناچارم به چند مطلب اشاره کنم:
۱ـ ایمان و دیندارى عقیده اى قلبى است که به وسیله عمل مى توان اصل وجود آن و درجاتش را کشف کرد. هرچه ایمان انسان قوىتر باشد طبعاً عمل بهتر و بیشترى را به همراه خواهد داشت، برعکس از بى تقوایى و کم توجهى به وظایف و مقررات دینى مى توان به مقدار ضعف ایمان پى برد. بنابراین کسى دیندار کامل محسوب مى شود که به همه مقررات و وظایف دینى، عبادى، اخلاقى و اجتماعى مقیّد باشد. اگر کسى به بعضى احکام و مقررات عمل مى کند و به بعضى دیگر تقیّد ندارد، دیندار کامل محسوب نمى شود ولى به همان اندازه که عمل مى کند قابل اعتماد خواهد بود، از همین جهات هم بر افراد دیگر برترى دارد؛ مثلاً کسانى که اهل نماز و روزه هستند ولى اخلاق خانوادگىشان خوب نیست، گرچه از جهت اخلاق نقطه ضعف دارند و دیندار محسوب نمى شوند ولى تقیّد به نماز و روزه و سایر مراسم دینى برایشان یک مزیت محسوب مى شود، نهایت این که نباید به این مقدار اکتفا کرد.
۲ـ دیندارى افراد را فقط با نماز و روزه و پارهاى از مراسم مذهبى، نمىتوان کشف کرد، زیرا این قبیل امور کارهاى سادهاى هستند که انسان به تدریج به آنها عادت مى کند. بلکه دیندارى را به وسیله امانتدارى و وفاى به عهد و اجتناب از مال حرام و درستکارى و تقیّد به امر به معروف و نهى از منکر، و رعایت حقوق دیگران و اجتناب از ظلم و تعدى، مى توان تشخیص داد. بنابراین در تشخیص دیندارىِ افراد نباید به نماز و روزه و انجام پارهاى مستحبات اکتفا کرد، بلکه نیاز به کنجکاوى و دقت بیشترى دارد.
حضرت صادق علیه السلام فرمود: «به نماز و روزه مردم مغرور نشوید، زیرا بعضى مردم به نماز و روزه عادت کردهاند، آن چنان که از ترک آنها ناراحت مى شوند. در تشخیص مراتب دیندارى، آنها را به وسیله راستگویى و امانتدارى امتحان کنید.»(۵)
۳ـ بهترین وسیله براى تشخیص دیندارى یک شخص معاشرت و در صورت امکان معامله است. در این مورد از دوستان و خویشان و معاشرین آنها مى توان تحقیق کرد. به هر حال تشخیص دیندارى افراد کار آسانى نیست، ولى اگر در انتخاب همسر معیارى مهم و ضرورى شناخته شد باید براى احراز آن جدیت و تلاش کرد و از هر طریق ممکن استفاده نمود.
پاورقی:
۱ . همان ، ص ۳۰: «اذا تزوّج الرجل المرأة لجمالها او لمالها و کل الى ذلک و اذا تزوّجها لدینها رزقه اللّه المال و الجمال».
۲ . همان، ص ۳۱: «من تزوج امرأة لا یزوّجها الاّ لجمالها لم یرفیها ما یحبّ ومن تزوّجها لما لها لا یزوّجها الاّ له و کله اللّه الیه فعلیکم بذات الدین».
۳ . همان : «من تزوّج امرأة لمالها و کله اللّه الیه و من تزوّجها لجمالها رأى فیها ما یکره و من تزوّجها لدینها جمع اللّه له ذلک».
۴ . همان ، ص ۳۰: اتى رجل النبى صلّى اللّه علیه و آله یستأمره فى النکاح فقال رسول اللّه: «انکح و علیک بذات الدین تربت یداک».
۵ . کافى ، ج ۱، ص ۱۰۴: «لا تغترّوا بصلاتهم و لا بصیامهم، فانّ الرجل ربّما لهج بالصلاة و الصوم حتى لو ترکه استوحش، ولکن اختبروهم عند صدق الحدیث و اداء الامانة».
حسين سعيدي سردفتر ازدواج و طلاق