همه ما براي کامل‌تر شدن ازدواج مي‌کنيم نه براي عوض شدن يا تبديل شدن به موجودي که همسرمان مي‌خواهد. هر انساني مستقل از ديگران است، يعني هر يک از ما به‌تنهايي براي خود قلمرويي داريم که مخصوص خود ماست؛ مثل افکاري که در ذهنمان مي‌پرورانيم، اهداف شخصي‌مان و حتي مجموعه رفتارهايي که از ما سر مي‌زند و تمام چيزهايي که ما را به خودمان مي‌شناساند. شايد اين سوال برايتان مطرح شود که داشتن حريم خصوصي در زندگي مشترک به چه معناست؟ در پاسخ به اين سوال بايد گفت وقتي 2 نفر با هم ازدواج مي‌کنند، نسبت به همسرشان احساس مالکيت دارند و گاهي به خودشان حق مي‌دهند که در مورد هر چيز مربوط به او تصميم بگيرند. وقتي انساني که ذاتا آزاد و مستقل است حق تصميم‌گيري براي خود و به اصطلاح حريم خصوصي نداشته باشد براي از دست دادن حريم خصوصي خود احساس بدي پيدا مي‌کند که به پرخاشگري و عصبي بودن مي‌انجامد، يا به شخصيتي وابسته تبديل مي‌شود که بدون همسرش نمي‌تواند هيچ‌کاري انجام دهد و از خود هيچ‌ اراده‌اي نخواهد داشت. به همين دليل همه مشاوران خانواده معتقدند همسران بايد به حريم خصوصي هم احترام بگذارند. البته اين به آن معنا نيست که زن و شوهر از فکر و احساس هم بي‌خبر باشند و برايشان مهم نباشد که درون همسرشان چه مي‌گذرد، بلکه به آن معناست که به احساسات و افکار هم احترام بگذارند و همديگر را از حقوق طبيعي‌شان محروم نکنند. همسرتان لحظه‌هايي مي‌خواهد تنها باشد و در خلوت خودش باشد، به فعاليت‌هاي مورد علاقه‌اش که ممکن است شما اصلا به آنها علاقه نداشته باشيد بپردازد يا هر چند وقت يک‌بار با دوستان نزديکش به اصطلاح مجردي و... بيرون برود. اينها همه جزو حريم خصوصي هر فرد و قابل احترام است.


چرا بايد حريم خصوصي داشته باشيم؟

داشتن حريم خصوصي به افراد انگيزه پيشرفت در زندگي و مقابله با مشکلات مي‌دهد. فردي که به حريم خصوصي‌اش احترام گذاشته مي‌شود، عزت نفس و اعتماد به‌نفس کافي براي زندگي دارد. هر شخصي در حريم خصوصي‌اش به خودش اهميت مي‌دهد و به خودش مي‌انديشد. اين فرصتي است براي اينكه با خود روبرو شود و رفتار و اعمال خود را مورد قضاوت قرار دهد و آن را اصلاح كند چرا که انسان در خلوت خود بدون ريا و تظاهر و بدون اثر گرفتن از هيچ‌چيز و هيچ‌کس به تفکر مي‌پردازد و نتايج بهتر و دقيق‌تري خواهد گرفت. کسي که حريم خصوصي‌اش را محترم بشمارد، به حريم خصوصي ديگران نيز احترام خواهد گذاشت و همين در ايجاد ارتباطش با ديگران و به‌خصوص همسرش تاثير مثبت دارد. نکته بسيار مهم ديگر اين است که داشتن حريم خصوصي و خلوت، حس يکنواخت شدن زندگي مشترک را در زوج‌ها از بين مي‌برد و عشق همسران را به هم بيشتر مي‌کند. برخي از روان‌شناسان معتقدند زن و شوهر بايد سالي يک‌بار و به مدت يک هفته جدا از يکديگر باشند. مثلا به خانه پدري خود بروند و حس دوست داشتن و دلتنگي براي يکديگر را محک بزنند.


چگونه بعد از ازدواج به حريم خصوصي خود احترام بگذاريم؟

توجه به علايق خود و در نظر گرفتن عقايد و افکار شخصي‌مان به معني احترام به حريم خصوصي‌مان است اما اين اهميت دادن بايد بدون افراط و تفريط باشد تا تاثير مثبتي در زندگي ايجاد کند. احترام به حريم خصوصي در زندگي مشترک، به معني اهميت دادن به جسم و روحمان است؛ بدون اينکه بخواهيم از زير بار مسووليت‌هايمان در زندگي شانه خالي كنيم. در واقع حريم خصوصي يعني زماني در روز مختص شماست که به کارها و علايق شخصي‌تان در چارچوب خانواده برسيد. حريم خصوصي يعني بتوانيد زماني را با خود خلوت کنيد و کسي مزاحم شما نباشد. اگر بتوانيد بدون پيش داوري به اين راهکارها عمل کنيد و حريم خصوصي خود و همسرتان را در نظر بگيريد، زندگي مشترکتان زيباتر و محکم‌تر خواهد شد و احساس خوشبختي بيشتري خواهيد کرد.


هيچ‌ صد درصدي وجود ندارد!

فراموش نکنيد که همسران مالک هم نيستند بلکه شريک زندگي يکديگرند و وظيفه دارند که هر کاري را با مشورت هم انجام دهند و اين تصور كه بايد صد درصد به حرف هم گوش بدهند و برده هم باشند، غلط است. اگر بخواهيد با فردي زندگي کنيد که مجبور باشيد هميشه همان‌طور که او مي‌خواهد رفتار کنيد و خودتان را فراموش کنيد، زندگي برايتان کسالت‌بار خواهد شد و بعد از مدتي خسته مي‌شويد و احساس مي‌کنيد خوشبخت نيستيد. همه ما با مجموعه‌اي از خصوصيات مثبت و منفي وارد زندگي مشترک مي‌شويم و خودمان بعد از مدتي مي‌توانيم راجع به رفتارمان قضاوت کنيم و ببينيم که نقاط قوت و ضعفمان کجاست. همسران بايد براي كامل شدن به هم کمک کنند و بهتر شدن و تکامل هيچ‌فردي را خسته و دلزده نخواهد کرد. چيزي که همسران را از زندگي با هم خسته مي‌کند، اين است که خود را فراموش و فقط از ديد همسرشان به خود نگاه مي‌کنند و خودشان نيز براي حريم خصوصي خود احترام قائل نيستند.


داشتن حريم خصوصي تعهد را نابود مي‌کند؟

بسياري فکر مي‌کنند داشتن حريم خصوصي در زندگي مشترک با تعهدي که زن و شوهر به هم دارند، منافات دارد اما بايد گفت حريم خصوصي به معني خودخواهي و اهميت ندادن به همسر و خانواده نيست بلکه همان‌طور که به همسر و کانون خانواده احترام مي‌گذاريم، بايد به خود نيز احترام بگذاريم و از همسرمان هم انتظار داشته باشيم به حريم خصوصي ما احترام بگذارد. در اينکه همه زوج‌ها بايد رضايت همسران خود را جلب کنند شکي نيست اما به جاي اينکه از همسر خود بي‌چون و چرا اطاعت کنيم، بايد در مورد همه چيز با او مشورت و با هم به گفت‌وگو كنيم تا بتوانيم بهترين گزينه‌ها و راه‌ها را با کمک و راهنمايي هم پيدا کنيم. ما بايد براساس عقايد و افکارمان رفتار كنيم نه اينکه آنها را فراموش کنيم و به عقايد و افکار همسرمان وابسته شويم. درست است که گاهي بايد در زندگي گذشت کنيم و طبق عقيده همسرمان رفتار كنيم اما هميشه نبايد اينگونه باشد. افرادي که حريم خصوصي خود را از بين برده‌اند، وابسته و بي‌انگيزه به زندگي‌ هستند زيرا از علايق و افکار و روياهايشان و در واقع از خودشان چيزي باقي نمانده است که بخواهند با آن زندگي کنند.


واقع‌نگر باشيد؛ تغيير بزرگي در راه نيست

بدون شک زندگي مشترک در رفتار افراد تغييراتي به وجود مي‌آورد اما شخصيت اصلي افراد در زندگي مشترک فرقي نخواهد کرد. مثلا شخصي که برون‌گراست، نمي‌تواند بعد از ازدواج درون‌گرا شود و يا فردي که اجتماعي و عاشق رفت و آمد است بعد از ازدواج منزوي نخواهد شد. پس نکته مهم اين است که قبل از ازدواج به شخصيت و رفتارهاي همسر آينده‌مان دقت کنيم و اگر او را انتخاب کرديم، خيلي به اميد تغيير او نباشيم. بايد همسرمان را همان‌طور که هست بخواهيم و در راستاي تکامل هم، قدم برداريم. اگر همسران همديگر را باور کنند و شخصيت يکديگر را بشناسند و بپذيرند، بسياري از مشکلاتشان حل خواهد شد. چه بسيارند زوج‌هايي که بعد از چند سال زندگي هنوز سر مسايلي که در ابتداي زندگي با هم بحث مي‌کردند، مشکل دارند، در صورتي که يک مساله را در زندگي يا بايد حل کرد يا هضم. درصد بالايي از مشکلات به اين دليل رخ مي‌دهد که ما مي‌خواهيم شخصيت همسرمان را آن‌طور که دوست داريم تغيير دهيم، در صورتي که بايد او را آن‌طور که هست، دوست بداريم.


... و اما توصيه آخر

يادتان باشد حريم خصوصي بايد در چارچوب زندگي زناشويي بگنجد و مانع رسيدگي به وظايفتان در زندگي نشود. بدانيد که گاهي براي اينکه بتوانيد به زندگي مشترک خود ادامه دهيد و همسرتان را راضي نگه داريد، مجبور مي‌شويد حريم خصوصي خود را کمي تغيير دهيد و با شرايط زندگي مشترکتان تطبيق دهيد. البته با کمي خلاقيت، تغيير و مديريت مي‌توانيد به هر دوي اينها برسيد.