ازدواج و  طلاق  (سردفتر )

بيشتر اتفاق مي افتاد كه زن به خاطر آزار و اذيتي كه از طرف مرد مي ديد، راضي به بخشيدن مهريه اش به مرد بود تا هر چه زودتر, مرد او را طلاق دهد.
هنگام طلاق در گذشته اتفاق مي افتاد كه مرد مهرية همسرش را به طور قسطي پرداخت كند. در ساير موارد, مرد مهريه را به طور كامل پرداخت مي كرد.
جهيزيه:
هنگامي كه دختر جهيزية خود را به خانة همسر خود مي برد, پدر و مادر او به همراه برخي از بزرگان خانواده و ريش سفيدان محل, ليستي از اجناس تهيه و حاضران آن را امضاء مي كردند.
از اين ليست سه نسخه تهيه مي شد, يكي در دست پدر عروس, يكي در دست پدر داماد و ديگري نزد زوج قرار مي گرفت.هنگامي كه طلاق صورت مي گرفت, بر اساس اين ليست, هر چيزي كه جزء جهيزية عروس بود, از ساير لوازم خانه جدا مي شد و به عروس تحويل داده مي شد.از آنجايي كه در گذشته جهيزيه شامل اجناس ماندگار همچون ديگ هاي مسي بود, كمتر اتفاق مي افتاد كه اجناس جهيزيه از بين برود, بنابراين زن مي توانست هنگام جدا شدن از همسر, كلية جهيزية خود را پس بگيرد.
برخلاف جهيزيه كه به زن بازگردانده مي شد, املاك يا چيزهایي را كه زن و مرد در طول زندگي مشترك خود بدست آورده بودند به مرد تعلق مي گرفت و زن, هيچ بهره اي از آن نمي برد. فرزندان نيز متعلق به مرد بودند.
در اين منطقه, طلاق در گذشته خيلي كمتر از امروز اتفاق مي افتاد و زن ها سعي مي كردند با شرايط زندگي خود مدارا كنند و در اصطلاح بسوزند و بسازند . چرا كه يك زن مطلقه صاحب جايگاه مناسبي در جامعه و نزد خانواده و اطرافيان نبود. آنها مجبور بودند كه دوباره نزد خانوادة پدري خود باز گردند, اما در خانواده نيز جايگاه مناسبي نداشتند و پدرشان سعي مي كرد با اولين خواستگاري كه براي دخترشان مي آيد موافقت کرده و او را دوباره شوهر دهد.براي يك زن مطلقه در ازدواج دوم, مهريه بسيار كمي تعيين مي كردند.

روابط بین طرفین بعد ازطلاق
ارتباط زن و مرد پس از جدا شدن از هم كاملاً قطع مي شد. حتي ميان خانواده هاي آنها نيز اختلاف و دلخوري پيش مي آمد و خانوادة طرفين نيز تا مدتي ارتباط شان را با هم قطع مي كردند و بسياري از مواقع پيش مي آمد كه اختلافات در ميان خانواده ها هرگز از بين نمي رفت.